Life ในตัวอักษร

posted on 03 Mar 2012 10:24 by marchu in Life
แด่กำลังใจ
 
 
บนเส้นทางของวันเวลาต่อจากนี้
จงอาศัยความตั้งใจทั้งหมดที่มี
ทุ่มเทไปที่ความฝัน ยึดเอาความสำเร็จเป็นพลัง
การหันหลังอาจไม่ช่วยอะไร
การเดินหน้าต่อไปดูจะเป็นทางเลื
อกที่ดีที่สุด จนกว่าจะหยุดหายใจ

ในความฝันที่ยังมีภาพและความรู้สึกที่สวยงาม
ก็ยังคงส่งแรงพลังให้เราได้ก้าวต่ออยู่เสมอ
พบเจอเรื่องเลวร้าย ต้องมองให้กลายเป็นบทพิสูจน์ของชีวิต

ในโลกของความคิดอาจมีอิสระภาพอยู่อย่างมากมาย
สุดท้ายแล้วก็ต้องกลับมาสู่โลกความเป็นจริง
โลกที่เราจะละทิ้งหน้าที่สำคัญของเราไปไม่ได้
นั่นคือหน้าที่ของมนุษย์คนหนึ่ง
ซึ่งต้องใช้ชีวิตและเรียนรู้โลกใบนี้ต่อไป

อ่อนล้าลงครั้งใด ลมหายใจเรายังมี
แม้สิ่งที่เรียกว่าความท้อแท้ยังคงมีอยู่
แต่มันคงอยู่ไม่เหนือไปกว่าคุณค่าของชีวิตที่เรามี

โลกใบนี้เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย หลากหลายนิสัยใจคอ
เราอาจท้อกับการกระทำของคนบางประเภท
เจตนารมณ์ก็แตกต่างกันไป บ้างจริงใจ บ้างหวังอะไรแอบแฝง
ใช้เหตุผลให้เหนือกว่าความรุนแรง นั่นเป็นสิ่งที่ควรกระทำยิ่ง

เหนือสิ่งอื่นใดในชีวิตของคนเรา
นั่นคือการหยิบเอาความสุขใส่ตัว
แต่อย่ามัวเรียกหามันอย่างเดียว
จงเหนี่ยวรั้งมันเข้ามาด้วยการกระทำ
การกระทำที่ไม่นำความเดือดร้อนมาสู่ใครๆและตนเอง

ความหมายของชีวิต อยู่ที่ความคิดของแต่ละคน
เพราะจุดหมายที่เฝ้ารอและอดทนของแต่ละคนอาจต่างกัน
ความฝันและชีวิตของคนเรานั้น มันไม่ควรเอาไปเปรียบเทียบกับใครๆ
เหตุผลนั้นไซร้ เราต่างเป็นหนึ่งเดียวในโลกกันทุกๆคน

ไม้บรรทัด ประเทศไทย

posted on 23 Jan 2012 17:46 by marchu in Life
ได้ไปแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับอาจารย์ทางศิลปศาสตร์ท่านหนึ่งเกี่ยวกับปัญหาทางสังคม มุมมองระบบการศึกษา จากความเปลี่ยนแปลงในอดีตและแนวโน้มการพัฒนาต่อยอดแล้วรู้สึกคุ้มค่ากับการเสวนาเกือบสองชั่วโมง

คนไทยเรามีความคิดดีๆเยอะ แต่ขาดการสนับสนุนและการใส่ใจ โดยเฉพาะกับภาครัฐที่ไม่เป็นโล้เป็นพายนัก และเรามักใส่ใจกับพวกเด็กที่เรียนเก่งๆ ทั้งๆที่ศักยภาพบางอย่างค่อนข้างตีบตันด้วยกรอบของความคาดหวังทางสังคม ผิดกับเด็กที่อยู่ภายใต้เส้นบรรทัดที่ไม่ใช่เด็กเก่งในเรื่องของการเรียน เด็กเหล่านี้มีความสามารถบางอย่างที่แฝงอยู่ลึกๆในใจ ซึ่งสามารถพัฒนาต่อยอดศักยภาพให้โคตรๆเก่งได้ถ้าสนับสนุนพวกเขาบ้าง แต่อย่างว่า สำหรับประเทศไทย ใครไม่เก่งก็จัดอยู่เป็นพวกหางแถวและขาดความสนใจจากผู้สนับสนุน พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกไปจากหลายๆคนจะมองว่า พวกนี้คือปัญหาทางสังคม ซึ่งจริงๆแล้วไม่ใช่เลย

ประเทศไทยเรามีปัญหาเยอะแยะมากมาย ระบบการศึกษาก็เป็นหนึ่งในปัญหาเยอะแยะเหล่านี้ แม้ภาครัฐจะใหญ่ แต่ก็เล็กกว่าปัญหาอยู่ดี พอมีคนคืดดีทำดีมีแนวทางเสนอความเห็นออกไป ถ้าไม่โดนประชดว่า "ไปเป็นนายกเลยไป!" ก็ทำแสร้งทำเป็นรับทราบ แต่กลับวางเฉยต่อโอกาสในการแก้ไขและพัฒนาสิ่งดีๆ พอคนดีๆพวกนี้เขาเหนื่อยหน่ายกับคนไทยด้วยกันเอง เขาก็ไปอยู่กับต่างชาติ ไปพัฒนาอะไรได้ก้าวไกลเพราะต่างชาติเขาสนับสนุน คนไทยเราก็เรียกร้องไปเถิดว่า กลับมาพัฒนาประเทศไทยเถอะนะ อย่าเอาอะไรไปให้ต่างชาติเขางาบอีกเลย แหม ก็ไม่สนับสนุนคนไทยด้วยกันเองตั้งแต่ต้น นักพัฒนาเหล่านั้นเขาก็คงจะกลับมาอยู่หรอกนะ พอเขาไม่กลับมาก็ด่าเขา หาว่าไม่รักชาติบ้าง ขายชาติบ้าง ทั้งๆที่ไม่เคยลองมองย้อนตัวเองว่าเพราะเหตุอะไรจึงเป็นเช่นนี้

คงจะดีถ้าคนไทยหยุดเอาแต่ใจ และเปลี่ยนนิสัยเป็นรับรู้คุณค่าให้ถึงในจิตใจกันเสียที โครงการดีๆจะได้เป็นรูปเป็นร่างเป็นนามธรรมขึ้นมาบ้าง ไม่ใช่เป็นเพียงโครงการบนหน้ากระดาษ แล้วถูกลืมหายไปในกาลเวลา พร้อมกับเรื่องดราม่าในสังคมอย่างทุกวันนี้

ประเทศไทยไชโย :)

บางคน

posted on 14 Dec 2011 15:44 by marchu in Life
บางคนคิดว่าสิ่งนั้นดี บางคนก็ว่าดูไม่ดีเอาเสียเลย
 
บางคนมองว่าเรายังเด็ก ทั้งๆที่ใจเราคิดว่าฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ
 
บางคนคิดว่าเราไร้ซึ่งความสามารถ ทั้งๆที่เขาไม่ได้มารู้ว่าเราทำอะไรได้บ้าง
 
บางคนแกล้งหน้ามืดตามัว บางคนมืดมัวไปถึงหัวใจ
 
บางคนทำดีเพื่อเอาหน้า บางคนไม่มองหน้าก็ดูดีไปถึงใจ
 
บางคนคิดว่าตัวเองสำคัญ แต่กระนั้นสำคัญผิดไปก็มี
 
บางคนคิดว่าเราเป็นคนเศร้าๆ ทั้งๆที่เราค่อนข้างจะกวนตีน ห๊ะ!
 
บางคนชอบของฟรี บางคนชอบหาเรื่องเสียตังค์
 
บางคนมีโลกส่วนตัว บางคนสดใสอยู่กับโลกทั้งใบไปกับหลากหลายผู้คน
 
บางคนชิงดีชิงเด่น บางคนรักสงบ
 
บางคนมองผู้อื่นที่หน้าตา บางคนต้องใช้เวลามองใจเป็นปีๆ
 
บางคนร๊อค บางคนอินดี้
 
บางคนไฮโซ บางคนโก้หรูอยู่กับความพอเพียง
 
บางคนโมโหง่าย บางคนด่าให้ตายก็ไม่โกรธ (ก็เขาไม่เอามาใส่ใจ)
 
บางคนทำให้เราเสียความรู้สึก บางคนก็ยังไม่รู้ตัว
 
บางคนเขาเป็นห่วงเป็นใย บางคนไม่เข้าใจหาว่าวุ่นวาย
 
บางคนมีความจริงใจ บางคนไม่เชื่อใจในความจริงนั้น
 
บางคนเข้ามาแฝงผลประโยชน์ บางคนไม่มีอะไรจะมอบให้
 
บางคนตรงต่อเวลา บางคนอ้างการมาช้าได้ทุกที
 
บางคนพูดดี บางคนทำได้ดีกว่าที่พูด
 
บางคนทำหลายอย่างเพื่อชัยชนะ บางคนนิ่งเฉยก็ชนะได้
 
บางคนรักสนุก บางคนชีวิตจุกจนขำไม่ออก
 
บางคนมีชีวิตที่สดใส บางคนมีเมฆฝนอยู่ในใจ
 
บางคนเหงา บางคนมีความสุขกับสิ่งรอบๆตัว
 
บางคนเกรียน บางคนก็เตียนทั้งหัว ห๊ะ!
 
บางคนรักเขาข้างเดียว บางคนก็รักเขลาข้างเดียว
 
บางคนสร้างรอยยิ้มให้กับผู้อื่น บางคนฝืนยิ้มให้กับผู้อื่นก็มี
 
บางคนชอบฉวยโอกาสแสร้งทำดี บางคนไม่มีโอกาสก็ยังคิดดีทำดีได้โดยไม่ต้องเดือดร้อนอะไร
 
บางคนมีพลังเพราะความรัก บางคนสร้างพลังเพราะมีอุปสรรค
 
บางคนชอบกินคริสปี้ครีม บางคนอมโอเล่ก็อร่อยแล้ว
 
บางคนไม่รู้ว่าจะกินอะไรดี บางคนมีปลาเค็มกินก็มีความสุข
 
บางคน บางคน บางคน บางคน โลกเราจึงเต็มไปด้วยผู้คนซึ่งมีความคิดความเห็นเป็นต่าง บางอย่างก็สร้างความรุนแรงให้กับกลุ่มทางความคิด ความรุนแรงบางอย่างก็ติดจรวดนำวิถี สร้างความรุนแรงไม่จบไม่สิ้น บางความคิดก็เป็นสิ่งดีงาม สร้างความรู้สึกที่ดีและเพิ่มกำลังใจในชีวิตให้กับผู้คน ต่อเติมลมหายใจคนดีๆไปอีกมากมาย
 
สิ่งที่เราจะเลือกได้คือเลือกที่จะรับรู้ แต่ไม่ควรเป็นอยู่ไปกับอารมณ์ในด้านลบ แม้อารมณ์จะเป็นสิ่งที่ห้ามได้ยากก็ตามทีและอาจจะมีหลุดออกไปบ้างในบางครั้ง นั่นก็เป็นธรรมดาของสิ่งที่เรียกว่าใจมนุษย์ เพราะเรามีจุดในความจำกัด แต่ถ้าพัฒนาความคิดด้วยเหตุผลบนความดีและเห็นอกเห็นใจผู้อื่นที่กระทำความดี โลกนี้จะน่าอยู่ขึ้นอีกมาก
 
 
บางคนชอบดราม่า บางคนไม่ขอออกมารับรู้
 
บางคนตั้งใจในความดีที่เป็นอยู่ บางสิ่งที่รับรู้คือใจเราเอง